De laatste maand van het jaar is weer begonnen. Een maand waarin traditie getrouw terug geblikt wordt op het afgelopen jaar. En het is me een jaartje geweest in huize DaniFra! Een behoorlijk roerig jaar waar je aan de éne kant liever niet op terugkijkt. Maar ja, alles wat je meemaakt heeft invloed op je leven en je persoonlijkheid. Dat kan en mag je niet negeren natuurlijk. Dat is wat een mens doet groeien, de bagage van het leven.

Zo is het inmiddels ruim een jaar geleden dat we slachtoffer werden van een inbraak. Oke, het is door de verzekering netjes en snel afgewerkt, maar toch. Nog steeds denken we ‘s avonds 2 keer na voordat we eventueel van huis gaan. Je checkt alles nog eens dubbel of de boel goed afgesloten is en je spullen goed opgeborgen zijn. We laten nog steeds diverse lichten branden als we weg gaan. En het gemis aan spulletjes met emotionele waarde blijft. Het zal allemaal wel slijten, maar dat heeft z’n tijd nodig.

Na een schuiver met de auto in een sloot beland begin dit jaar, een tante overleden, zelf nog een flinke smak gemaakt met de fiets, sukkelen met de gezondheid (zonder medische duidelijkheid / oplossing), hartklachten van m’n vader met bijbehorende operatie, een persoonlijke droomwens van Daniella en mij die rigoreus de kop is ingedrukt, onzekerheid over het werk, etc…
Ik weet niet wie Murphy uitgenodigd heeft in ons leven maar het laat z’n sporen na. Ik hoor dan ook regelmatig op het werk de opmerking dat ik zo veranderd ben. Ja, vind je het gek??

Enfin, nog 1 maandje doorgaan en we gooien een slot op 2009. Volgend jaar 356 dagen nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden, nieuwe uitdagingen. En er zijn mensen die slechter af zijn dan ons natuurlijk.
We gaan in ieder geval proberen van de feestmaand een feest te maken ( ) en positief verder te gaan. Zolang we elkaar hebben zal het huis DaniFra niet vallen.