voor het ongedierte wordt er wel eens gezegd. Maar persoonlijk kan ik wel genieten van de nacht en van duisternis. Het geeft voor mijn gevoel altijd zo’n besloten en beschermend gevoel. Alsof er een warme deken over je ligt. Ik vind dat er altijd een heerlijke rust uitgaat van de duisternis. Je krijgt weer eens echt contact met je andere zintuigen en met je zelf (of met je Zelf, voor de puristen). Niet alleen een moment vóór jezelf, maar ook mét jezelf.

Ook vanmorgen was het weer heerlijk vroeg toen ik om 3 uur m’n bed achter me liet. Hoewel m’n hoofd er een ander idee over had. Het lichaam was in beweging maar tussen de oren was alles nog in slaap modus. Dat was echter na de standaard ochtend handeling snel voorbij. Rond half 4 zat ik in de auto richting het werk en heb deze keer weer eens heel erg rustig gereden. Het was weer genieten van de silhoueten in het slapende landschap. Zoals de omtrekken van de (nog donkere) kassen in aanbouw, de bomen op de dijk en de afgelegen boerderijen in de polder. De koplampen priemden als een betrouwbare gids de jonge ochtend in, de enige lichtpuntjes tot ik op de doorgaande weg kwam en in de buurt van de fabriek kwam met z’n overdaad aan verlichting.

Tja, duisternis is schaars tegenwoordig. Bijna overal zie je wel ergens licht. Hetzij van een lantaarnpaal, tuinverlichting of bedrijven die een hele nacht in de “schijnwerpers” staan. Leuk voor de mensen, maar helaas wordt er weinig nagedacht over de invloed van al dat licht op de natuur. Het ontregelt de cyclus bij plant en dier. Bomen die in de buurt van licht staan verliezen later dan normaal hun blad, dieren hebben moeite om nog een rustige en voor hun gevoel veilige rustplek te vinden. Meer info vind je hier: invloed op planten en invloed op dieren. Ook verlichting kan gezien worden als milieubelastend. Gelukkig zijn er bij ons in de buurt nog wel plekjes met relatieve duisternis te vinden. Er valt dus nog wat te genieten van duisternis.