wegen maar weer eens het zwaarst. Om maar eens met een cliche te beginnen. Maar het is nou eenmaal een feit. Dit is de 4de nachtdienst van 13 uur en gelukkig ook de laatste voorlopig. En hoewel over het algemeen de zwaarste momenten zo tegen een uur of 5 zijn, staat volgens mij de man met de hamer al voor de deur. Langzaam beginnen er visioenen m’n hoofd binnen te dringen van een comfortabel bed, lekker languit onder het dekbed, oogjes dicht volledig relaxed. Maar ja, dat moet nog even wachten.

Belangrijkste is, we hebben een goede werkweek achter de rug. Veel gedaan, weinig mis gegaan en vooral veel gelachen. Voor mijn gevoel een prima stop achter de rug. Nou ja, nog niet volledig achter de rug. Eerst de volledige uren- en financiele administratie nog afwerken. Daar heb ik nog 5,5 uur voor vannacht. En de rest komt volgende week wel weer.

De rest van de week zijn slaapuren. Met de nadruk op slaap vermoed ik. En daarna zien we weer verder. Nog even een paar uurtjes wakker blijven, nog even naar huis rijden en dan ZZZZZ…..
Nog even volhouden, anders…